هفته سی و نهم و ناگفته های پدر
ساعت ٢:۳۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٦ آذر ،۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

نمیدانم چگونه شروع کنم ،ضعفم در نوشتن نیزمشکل را دوچندان کرده اما دلم می خواهد بنویسم . برای همسرم ،پسرم ،دوستان و آشنایان عزیزی که در این وبلاگ ما را تنها نگذاشتند.

صادقانه بگویم در این 9 ماه و نحوه گذر آن ، سهم خود را چه در قبال مهمون کوچولو ،ونداد عزیز ، این هدیه الهی و چه در قبال میزبان اصلی این میهمان ، ویدای با ارزشم بسیار ناچیز دیدم .

ویدا جان

در تمام لحظات سخت و پر درد این دوران همه تلاشم ایجاد آرامش بود برای تو ، می دانستم این همه چیزی است که می خواهی تا استعدادت را در هر کاری به رخ بکشی .

عزیزم کمتر کسی از دوستان ، آشنایان و همکاران فکر میکرد تو بتوانی این دوران را به این خوبی و راحتی سپری کنی اما دیدی که با توکل به خدا و سعی خودت این دوران سپری شد و بی اغراق میزبانی بی نقصی بود . مرسی و ممنون به خاطر همه چیز . مطمئن باش که پسرت تو را بیشتر از هر کس و هر چیزی در این دنیا دوست دارد و این چیزی است که خاطرات دشوار این دوران را برایت شیرین خواهد کرد و انرژیت را چندین برابر.

خدایا ...

همه آرزویم سلامت ویدای بهتر از جانم ، ونداد عزیزم و همه خوبان است . مطمئنم مثل همیشه لطفت شامل حالم می گردد . هر چند که من به دور از هرمذهب ، قانون و امری تنها چیزی که در خودم نسبت به تو سراغ دارم دوست داشتنت با همه وجودم است و فقط همین . نمیدانم همین کافی است یا خیر، اما تو خدایی و من یاد گرفته ام که همه بخشش و رحمتت را برای خود طلب کنم ، همیشه کرده ام و تو خدای خوب من مدامم بخشیده ای ، ممنون و دوستت دارم .

پدر و مادر بزرگ ونداد ( پدری و مادری ) زحمات بی دریغتان در این مدت جبران ناپذیر است و خوب میدانم که والدین تنها کسانی هستند که به فرزندان لطف میکنند بدون هیچ انتظار و چشم داشتی . امیدوارم بعداٌ به همراه ونداد کمی از محبتهایتان را با خاطرات شیرین جبران کنیم.

دوستان و آشنایان با محبت ، تمام لطفی که در این مدت به ما روا داشتید نشانه بزرگی و مهربانیتان بود . امیدوارم این ارتباطات ادامه پیدا کند .

در آخر شعر زیر تقدیم به همه عزیزانم

   در نگاه من بهارانی هنوز

                                 پاک تر از چشمه سارانی هنوز

                                                                        روشنایی بخش چشم آرزو

                                                                        خنده صبح بهارانی هنوز

در مشام جان به دشت یادها

                                  باد صبح و بوی بارانی هنوز

                                                                         در تموز تشنه کامی های من

                                                                          برف پاک کوهسارانی هنوز

در طلوع روشن صبح بهار

عطر پاک جو کنارانی هنوز

                                       کشتزار آرزوهای مرا

                                      برق سوزانی و بارانی هنوز